Ἅγιος Σεραφεὶμ τῆς Βίριτσα
Τὸ
παρακάτω κείμενο ἀποτελεῖ ἕνα γράμμα ποὺ στάλθηκε ἀπὸ τὸν πατέρα Σεραφεὶμ σ`
ἕνα πνευματικό του παιδί, ἐπίσκοπο, ὁ ὁποῖος βρισκόταν στὴ φυλακή. Εἶναι ἕνας
λόγος παρηγοριᾶς καὶ νουθεσίας ποὺ ὁ Δημιουργὸς Θεὸς ἀπευθύνει στὴν ψυχὴ τοῦ
ἀνθρώπου:
Ἔχεις
ποτὲ σκεφτεῖ ὅτι ὅλα ποὺ ἀφοροῦν ἐσένα, ἀφοροῦν καὶ Ἐμένα; Γιατί αὐτὰ ποὺ
ἀφοροῦν ἐσένα ἀφοροῦν τὴν κόρη τοῦ ὀφθαλμοῦ Μου. Εἶσαι πολύτιμη στὰ μάτια Μου,
(ὁμιλεῖ γιὰ τὴν ψυχή), καὶ σὲ ἔχω ἀγαπήσει, γιὰ αὐτὸ εἶναι ἰδιαίτερη χαρὰ γιὰ
Μένα νὰ σὲ ἐκπαιδεύω. Ὅταν οἱ πειρασμοὶ ἔρχονται ἐπάνω σου καὶ ὁ πολέμιος, σὰν
τὸ ποτάμι, θέλω νὰ ξέρεις ὅτι
Ἀπὸ Μένα ἦταν αὐτό.
Θέλω
νὰ ξέρεις ὅτι ἡ ἀδυναμία σου ἔχει ἀνάγκη ἀπὸ τὴν δύναμή Μου, καὶ ἡ ἀσφάλειά σου
βρίσκεται στὸ νὰ Μὲ ἀφήσεις νὰ σὲ προστατεύσω. Θέλω νὰ ξέρεις ὅτι, ὅταν
βρίσκεσαι σὲ δύσκολες συνθῆκες, μεταξύ των ἀνθρώπων ποὺ δὲν σὲ καταλαβαίνουν,
δὲν λογαριάζουν αὐτὰ πού σου εἶναι εὐάρεστα, καὶ σὲ ἀπομακρύνουν,
Ἀπὸ Μένα εἶναι αὐτό.
Εἶμαι
ὁ Θεός σου, οἱ περιστάσεις τῆς ζωῆς εἶναι, στὰ χέρια μου, δὲν βρέθηκες τυχαία
στὴ θέση σου, εἶναι ἀκριβῶς ἡ θέση πού σου ἔχω ὁρίσει. Δὲν Μὲ παρακαλοῦσες νὰ
σοῦ μάθω τὴν ταπείνωση; Καὶ νά, σὲ ἔβαλα σ` αὐτὸ τὸ περιβάλλον, στὸ σχολεῖο
ὅπου διδάσκουν αὐτὸ τὸ μάθημα. Τὸ περιβάλλον σου, καὶ αὐτοὶ ποὺ ζοῦν γύρω σου,
μόνο ἐκτελοῦν τὸ θέλημά Μου. Ἔχεις οἰκονομικὲς δυσκολίες καὶ μόλις τὰ βγάζεις
πέρα, νὰ ξέρεις ὅτι,
Ἀπὸ Μένα ἦταν αὐτό.
Θέλω
νὰ ξέρεις ὅτι Ἐγὼ διαθέτω τὰ χρήματά σου καὶ νὰ καταφεύγεις σὲ Μένα, καὶ νὰ
γνωρίζεις ὅτι ἐξαρτᾶσαι ἀπὸ Μένα. Θέλω νὰ ξέρεις ὅτι τὰ ἀποθέματά Μου εἶναι
ἀνεξάντλητα, καὶ νὰ βεβαιωθεῖς ὅτι εἶμαι πιστὸς στὶς ὑποσχέσεις Μου. Νὰ μὴν
συμβεῖ ποτὲ νὰ σοῦ ποῦν στὴν ἀνάγκη σου «Μὴν πιστεύεις στὸν Κύριο καὶ Θεό σου».
Ἔχεις περάσει ποτὲ νύχτα μέσα στὴν θλίψη; Εἶσαι χωρισμένος ἀπὸ τοὺς συγγενεῖς
σου, τοὺς ἀνθρώπους ποῦ ἀγαπᾶς; Σοῦ τὸ ἐπέστρεψα γιὰ νὰ στραφεῖς σὲ Μένα, καὶ
σὲ Μένα νὰ βρεῖς τὴν αἰώνια παρηγοριὰ καὶ ἀνακούφιση. Σὲ ξεγέλασε ὁ φίλος ἢ
κάποιος, ποὺ τοῦ εἶχες ἄνοιξη τὴν καρδιά σου,
Ἀπὸ Μένα ἦταν αὐτό.
Ἐγὼ
ἐπέτρεψα νὰ σὲ ἀγγίξει αὐτὴ ἡ ἀπογοήτευση, γιὰ νὰ μάθεις ὅτι ὁ καλύτερος φίλος
σου εἶναι ὁ Κύριος. Θέλω νὰ τὰ φέρνεις ὅλα σὲ Μένα καὶ ὅλα νὰ Μοῦ τὰ λές. Σὲ
συκοφάντησε κάποιος, νὰ τὸ ἀφήσεις σὲ Μένα, σὲ Μένα νὰ προσκολληθεῖς, σὲ Μένα ἡ
καταφυγή σου, γιὰ νὰ κρυφτεῖς ἀπὸ τὴν ἀντιλογία ἐθνῶν. Θὰ κάνω τὴν δικαιοσύνη
σου νὰ λάμψει σὰν τὸ φῶς καὶ τὴν ζωή σου, σὰν μέρα μεσημέρι. Καταστράφηκαν τὰ
σχέδια σου, λύγισε ἡ ψυχή σου καὶ εἶναι ἐξαντλημένη,
Ἀπὸ Μένα ἦταν αὐτό.
Ἔκανες
σχέδια καὶ εἶχες δικούς σου σκοπούς. Μοῦ τὰ ἔφερες νὰ τὰ εὐλογήσω. Ἀλλὰ Ἐγὼ
θέλω νὰ ἀφήσεις σὲ Μένα, νὰ κατευθύνω καὶ νὰ χειραγωγῶ τὶς περιστάσεις τῆς ζωῆς
σου, γιατί εἶσαι τὸ ὀρφανὸ καὶ ὄχι πρωταγωνιστῆς. Σὲ βρῆκαν ἀπροσδόκητες
ἀποτυχίες, καὶ ἡ ἀπελπισία κατέλαβε τὴν καρδιά σου, νὰ ξέρεις.
Ἀπὸ Μένα ἦταν αὐτό.
Γιατί
μ` αὐτὴ τὴν κούραση καὶ τὸ ἄγχος δοκιμάζω πόσο ἰσχυρὴ εἶναι ἡ πίστη σου στὶς
ὑποσχέσεις Μου καὶ τὴν παρρησία σου στὴν προσευχὴ γιὰ τοὺς συγγενεῖς σου. Δὲν
ἤσουν ἐσὺ ποῦ ἐμπιστεύτηκες τὶς φροντίδες γὶ` αὐτοὺς στὴν προνοητικὴ ἀγάπη Μου;
Δὲν εἶσαι ἐσὺ ποὺ καὶ τώρα τοὺς ἀφήνεις στὴν προστασία τῆς Παναγνοῦ Μητέρας
μου; Σὲ βρῆκε σοβαρὴ ἀσθένεια, ποὺ μπορεῖ νὰ γιατρευτεῖ ἢ εἶναι ἀθεράπευτη, καὶ
σὲ κάρφωσε στὸ κρεβάτι σου.
Ἀπὸ Μένα εἶναι αὐτό.
Ἐπειδὴ
θέλω νὰ Μὲ γνωρίσεις πιὸ βαθιά, μέσω τῆς σωματικῆς ἀσθένειας καὶ νὰ μὴν
γογγύζεις γὶ` αὐτὴν τὴν δοκιμασία πού σου στέλνεται, καὶ νὰ προσπαθεῖς νὰ
καταλάβεις τὰ σχέδια Μου, τῆς σωτηρίας τῆς ψυχῆς τῶν ἀνθρώπων μὲ διαφόρους
τρόπους, ἀλλὰ ἀγόγγυστα καὶ ταπεινὰ νὰ σκύψεις τὸ κεφάλι σου μπροστὰ στὴν
ἀγαθότητά Μου. Ὀνειρευόσουν νὰ κάνεις κάτι ξεχωριστὸ καὶ ἰδιαίτερο γιὰ Μένα καὶ
ἀντὶ νὰ τὸ κάνεις ἔπεσες στὸ κρεβάτι τοῦ πόνου,
Ἀπὸ Μένα ἦταν αὐτό.
Γιατί
τότε θὰ ἤσουν βυθισμένος στὰ δικά σου ἔργα, καὶ ἐγὼ δὲν θὰ μποροῦσα νὰ
προσελκύσω τὶς σκέψεις σου σὲ Μένα. Ἀλλὰ Ἐγὼ θέλω νὰ σοῦ διδάσκω τὶς βαθύτατες
σκέψεις καὶ τὰ μαθήματά Μου γιὰ νὰ μὲ ὑπηρετεῖς. Θέλω νὰ σὲ μάθω νὰ
συναισθάνεσαι πὼς εἶσαι τίποτα χωρὶς ἐμένα. Μερικοὶ ἀπὸ τοὺς καλύτερους υἱούς
Μου εἶναι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀποκομμένοι ἀπὸ τὴν δραστικὴ ζωή, γιὰ νὰ
μάθουν νὰ χειρίζονται τὸ ὅπλο τῆς ἀδιάλειπτης προσευχῆς. Κλήθηκες ἀπροσδόκητα
νὰ ἀναλάβεις μιὰ δύσκολη καὶ ὑπεύθυνη θέση, στηριγμένη σὲ Μένα. Σοῦ
ἐμπιστεύομαι τὶς δυσκολίες αὐτές, καὶ γιὰ αὐτὸ θὰ σὲ εὐλογήσει Κύριος ὁ Θεός
Σου σ` ὅλα τα ἔργα σου, σ` ὅλους τους δρόμους σου, σ` ὅλα, Καθοδηγητὴς καὶ
Δάσκαλός σου θὰ εἶναι ὁ Κύριος σου. Τὴν ἡμέρα αὐτὴ στὰ χέρια σου, τέκνο Μου,
ἔδωσε αὐτὸ τὸ δοχεῖο μὲ τὸ θεῖο μύρο, νὰ τὸ χρησιμοποιεῖς ἐλεύθερα. Νὰ θυμᾶσαι
πάντοτε ὅτι κάθε δυσκολία ποὺ θὰ συναντήσεις, κάθε προκλητικὴ λέξη, κάθε
διαβολὴ καὶ κατάκριση, κάθε ἐμπόδιο στὰ ἔργα σου ποὺ θὰ μποροῦσε νὰ προκαλέσει
ἀγανάκτηση κι ἀπογοήτευση, κάθε φανέρωση τῆς ἀδυναμίας καὶ τῆς ἀνικανότητάς
σου, θὰ χρίεται μ` αὐτὸ τὸ ἔλαιο,
Ἀπὸ Μένα ἦταν αὐτό.
Νὰ
θυμᾶσαι πὼς κάθε ἐμπόδιο εἶναι νουθεσία ἀπὸ τὸν Θεό, καὶ γὶ` αὐτὸ νὰ βάλεις
στὴν καρδιά σου αὐτὸν τὸν λόγο, πού σου ἔχω ἀποκαλύψει τὴν ἡμέρα αὐτή,
Ἀπὸ Μένα ἦταν αὐτό.
Νὰ
ξέρεις καὶ νὰ θυμᾶσαι – πάντα, ὅπου κὰ νὰ εἶσαι, ὅτι ὁποιοδήποτε κεντρί, θὰ
ἀμβλυνθεῖ μόλις θὰ μάθεις σὲ ὅλα νὰ βλέπεις Ἐμένα. Ὅλα σου στάλθηκαν ἀπὸ Μένα,
γιὰ τὴν τελείωση τῆς ψυχῆς σου,
Ὅλα αὐτὰ ἦταν ἀπὸ Μένα
